Mnich, biskup, doktor Kościoła.
Jest wpisany do kalendarza powszechnego rzymskiego. Jego wspomnienie obowiązkowe przypada 21 lutego.
Urodził się w 1007 r. w Rawennie, w rodzinie szlacheckiej.
W dzieciństwie stracił oboje rodziców. Siostra starała się zastąpić mu mamę, a starszy brat Damian ojca. Stąd nazwano go później Piotrem od Damiana, czyli Piotrem Damiani. Zdobył dobre wykształcenie i w wieku 25 lat został nauczycielem. Zdaniem Leclercqa OSB był „jednym z najlepszych łacinników swoich czasów, jednym z największych pisarzy łacińskiego Średniowiecza”.
Około 1034 roku wstąpił do klasztoru w Fonte Avellana, który był poświęcony Świętemu Krzyżowi. Z tego powodu Damiani opiewał w swoich pismach wartość Chrystusowego krzyża. W 1043 r. został opatem tego klasztoru.
Pisał wiele różnych dzieł (listy, kazania, mowy, hagiografie, utwory poetyckie, epigramy, medytacje biblijne). Zostawił po sobie m.in. Żywot założyciela Kamedułów – św. Romualda, ukazując zarazem ideał życia pustelniczego oraz Regułę życia mnichów. Wysoko cenił studium Pisma Świętego, uważając, że cela mnicha to „rozmównica, w której Bóg dialoguje z ludźmi”. Życie eremickie było dla niego szczytem życia chrześcijańskiego, „najwyższym ze stanów życia”.
Był wybitnym teologiem. W swoich pismach poruszał ważne kwestie dotyczące wiary. Jednocześnie odważnie mówił o zepsuciu panującym w klasztorach i wśród duchownych ówczesnego czasu. Uczestniczył w synodzie laterańskim, poświęconym przeciwdziałaniu symonii. W 1057 r. został biskupem Ostii i kardynałem. Pomagał papieżowi w reformie Kościoła. Podjął liczne podróże i misje. Tęsknił jednak za życiem monastycznym. Dlatego dziesięć lat później, w 1067 r., otrzymał zgodę na powrót do klasztoru, zrzekając się biskupstwa.
Niedługo potem został jednak poproszony o pomoc w różnych sprawach. Pojechał m.in. do Frankfurtu, aby zapobiec rozwodowi cesarza Henryka IV z prawowitą małżonką Bertą. Z kolei w 1072 r. udał się do Rawenny by przywrócić pokój z miejscowym arcybiskupem, który poparł antypapieża. W drodze powrotnej zachorował i zatrzymał się w klasztorze mnichów w Faenzie. Tam zmarł w nocy z 22 na 23 lutego.
Mimo braku procesu kanonizacyjnego był czczony jako święty. Papież Leon XII zatwierdził jego kult w 1821 r. i ogłosił go doktorem Kościoła.
Bibliografia:
Benedykt XVI, Święty Piotr Damiani.
M. Siodłowska, Piotr Damiani, w: Encyklopedia katolicka, tom 15, Lublin 2011.
Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów opublikowało następujące pozycje związane ze św. Piotrem Damianim:
K. Skwierczyński, Mury Sodomy. Piotra Damianiego „Księga Gomory” i walka z sodomią wśród kleru, Kraków 2025.
Jan z Lodi, Żywot św. Piotra Damianiego, Kraków 2021.
Święty Piotr Damiani, Kazania o dziewicach, Źródła Monastyczne, 91, Kraków 2020.
Święty Piotr Damiani, Pisma monastyczne. Część 1, Źródła Monastyczne, 83, Kraków 2018.
Święty Piotr Damiani, Pisma monastyczne. Część 2, Źródła Monastyczne, 92, Kraków 2020.
Święty Piotr Damiani, Żywot błogosławionego Romualda, pustelnika i opata, Kraków 2019.
Brunon Koniecko OSB – benedyktyn tyniecki. Do opactwa wstąpił w 2010 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w 2018 r. Jest absolwentem administracji oraz teologii. W opactwie tynieckim był m.in. przeorem, podprzeorem i wychowawcą. Autor książek: Medytować to…, Nie żartujcie sobie z Bóstwa!, Modlitwa Jezusowa. Przewodnik po rekolekcjach Oddychać Imieniem, Droga Filokalii. 50-dniowe ćwiczenie duchowe
Opracowanie graficzne: Mikołaj Jastrzębski OSB
Jeśli chcesz otrzymywać bezpłatne powiadomienia o wszystkich tekstach, które w danym tygodniu pojawiły się na portalu modlitwajezusowa.com.pl, to zapisz się na otrzymywanie wiadomości. Jak będzie działać system powiadomień o nowych wpisach na portalu modlitwajezusowa.com.pl? Raz w tygodniu, w niedzielę o 18:00, otrzymasz wiadomość z listą najnowszych artykułów, które ukazały się na portalu modlitwajezusowa.com.pl.
