Nikt, kto jest dobry, nie jest zarazem nikczemny. Ale ten, kto nie jest dobry, niewątpliwie jest zły i miłuje ciało. Pierwszą zaś cnotą człowieka jest pogarda wobec ciała. Albowiem oddalenie się od rzeczy doczesnych, ulegających zniszczeniu, materialnych – wskutek własnego wyboru, a nie w wyniku niedostatku – czyni nas spadkobiercami wiecznych i niezniszczalnych dóbr.
— Pseudo-Antoni Wielki, Naszego w gronie świętych Ojca Antoniego Wielkiego pouczenia o zachowaniu ludzi i właściwym sposobie postępowania w stu siedemdziesięciu rozdziałach, [w:] Filokalia, tom 1.
Powyższe słowa Pseudo-Antoniego Wielkiego mogą szokować. Stwierdza on bowiem, że „cnotą człowieka jest pogarda wobec ciała”. Ta wypowiedź sugeruje, że ciało jest czymś złym, niewartym uwagi, skazanym na zapomnienie. Trzeba jednak te słowa traktować w szerszym kontekście.
Autor chce powiedzieć, że człowiek dobry to taki, który nie jest przywiązany do tego, co ziemskie, doczesne, przejściowe. Takie zaś jest ciało. Jest czymś nietrwałym, przejściowym. W zestawieniu zatem z tym, co wieczne, niezniszczalne, nieprzemijające, ciało nie jest warte tyle uwagi.
Miłowanie ciała oznacza miłowanie tego, co jest tylko chwilowe, nietrwałe, zmienne. Takie rzeczy zaś nie powinny stać w centrum ludzkiego życia. Jego celem nie jest życie na ziemi, ale życie w królestwie niebieskim, czyli w rzeczywistości wiecznej, niezmiennej, niezniszczalnej. Do tego Pseudo-Antoni chce zachęcać.
Jakiekolwiek przywiązanie do rzeczy materialnych, do doczesności, może nas skutecznie odwrócić od tego, co powinno być naszą podstawową i stałą troską – życie wieczne. Potrzeba zatem właściwego dystansu wobec tego, co jest przemijające i zniszczalne. Świat przemija (por. 1 J 2,17), natomiast to, co niewidzialne, trwa wiecznie (2 Kor 4,18).
Modlitwa Jezusowa przynależy do porządku duchowego, niematerialnego, wiecznego. Jest spotkaniem z Bogiem, który jest wieczny, niezmienny, niezniszczalny. Ta praktyka otwiera nam dostęp do rzeczywistości niewidzialnej i nieprzemijającej. Uczy właściwego dystansu do świata widzialnego, przemijalnego. Kieruje w stronę ponadczasowych wartości. Dzięki niej odkrywamy, co naprawdę jest ważne. Modlitwa Jezusowa „czyni nas spadkobiercami wiecznych i niezniszczalnych dóbr”.
Brunon Koniecko OSB – benedyktyn tyniecki. Do opactwa wstąpił w 2010 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w 2018 r. Jest absolwentem administracji oraz teologii. W opactwie tynieckim był m.in. przeorem, podprzeorem i wychowawcą. Autor książek: Medytować to…, Nie żartujcie sobie z Bóstwa!, Modlitwa Jezusowa. Przewodnik po rekolekcjach Oddychać Imieniem, Droga Filokalii. 50-dniowe ćwiczenie duchowe
Jeśli chcesz otrzymywać bezpłatne powiadomienia o wszystkich tekstach, które w danym tygodniu pojawiły się na portalu modlitwajezusowa.com.pl, to zapisz się na otrzymywanie wiadomości. Jak będzie działać system powiadomień o nowych wpisach na portalu modlitwajezusowa.com.pl? Raz w tygodniu, w niedzielę o 18:00, otrzymasz wiadomość z listą najnowszych artykułów, które ukazały się na portalu modlitwajezusowa.com.pl.
