Opat, doktor Kościoła.
Jest wpisany do kalendarza powszechnego rzymskiego. Jego wspomnienie obowiązkowe przypada 20 sierpnia.
Urodził się w 1090 r. na zamku Fontaines-les-Dijon (Burgundia) w dość licznej i bogatej rodzinie arystokratycznej.
W młodości uczył się sztuk wyzwolonych (szczególnie gramatyki, retoryki i dialektyki) w szkole kanoników katedralnych w Chatillon-sur-Seine. Był to też czas rozeznawania powołania. W wieku około 20 lat wstąpił do Citeaux wraz z 4 braćmi i 25 przyjaciółmi. W roku 1115 r. Stefan Harding, trzeci opat Citeaux i jeden z założycieli Zakonu Cystersów powierzył Bernardowi misję założenia klasztoru w Clairvaux. Tam był opatem do końca swego życia. To sprawiło, że mógł realizować swoją wizję życia monastycznego. Jak pisze Benedykt XVI, „zwracał uwagę na potrzebę wstrzemięźliwości i umiaru zarówno w odniesieniu do posiłków, jak ubiorów i budynków klasztornych, a także zalecał wspieranie ubogich i opiekowanie się nimi”. Bernard zreformował życie monastyczne, kładąc większy nacisk na kontemplację. W swoim życiu praktykował liczne umartwienia, które osłabiały jego zdrowie bardzo poważnie.
Mocno bronił prawd wiary, występując przeciwko Abelardowi oraz herezjom katarów, którzy pogardzali materią i ludzkim ciałem. Był autorem ogromnej ilości pism teologicznych, egzegetycznych, dogmatycznych, homilii oraz listów. Najbardziej znane jego dzieło to Komentarz do Pieśni nad Pieśniami. Nadano mu tytuł doktora miodopłynnego, ze względu na nadzwyczajny dar wymowy. Przyczynił się do znacznego rozwoju Zakonu Cystersów, stąd nazywany jest „drugim założycielem” tego Zakonu. Miał bardzo duży wpływ na rozwój kultu maryjnego w średniowieczu w Kościele.
Zmarł 20 sierpnia 1153 r. w Clairvaux.
Został kanonizowany w 1174 r. W 1830 r. Pius VIII nadał mu tytuł doktora Kościoła. Nazwano go „ostatnim z Ojców Kościoła”, ponieważ przypomniał ich wielki dorobek.
W 1953 Pius XII wydał ku jego czci encyklikę zaczynającą się od słów „Doktor miodopłynny” (łac. Doctor Mellifluus). Jest patronem cystersów i pszczelarzy.
Bibliografia:
Benedykt XVI, Św. Bernard z Clairvaux.
S. Kędziora, J. Misiurek, Bernard z Clairvaux, w: Encyklopedia katolicka, tom 2, Lublin 1976.
Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów opublikowało następujące publikacje związane ze św. Bernardem z Clairvaux OCist.:
T. Merton OCSO, O świętym Bernardzie, Kraków 2017.
Brunon Koniecko OSB – benedyktyn tyniecki. Do opactwa wstąpił w 2010 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w 2018 r. Jest absolwentem administracji oraz teologii. W opactwie tynieckim był m.in. przeorem, podprzeorem i wychowawcą. Autor książek: Medytować to…, Nie żartujcie sobie z Bóstwa!, Modlitwa Jezusowa. Przewodnik po rekolekcjach Oddychać Imieniem, Droga Filokalii. 50-dniowe ćwiczenie duchowe
Opracowanie graficzne: Mikołaj Jastrzębski OSB
Jeśli chcesz otrzymywać bezpłatne powiadomienia o wszystkich tekstach, które w danym tygodniu pojawiły się na portalu modlitwajezusowa.com.pl, to zapisz się na otrzymywanie wiadomości. Jak będzie działać system powiadomień o nowych wpisach na portalu modlitwajezusowa.com.pl? Raz w tygodniu, w niedzielę o 18:00, otrzymasz wiadomość z listą najnowszych artykułów, które ukazały się na portalu modlitwajezusowa.com.pl.
