Biskup, Ojciec Kościoła.
Jest wpisany do kalendarza powszechnego rzymskiego. Jego wspomnienie dowolne obchodzone jest 2 sierpnia.
Urodził się ok. 285 r. na Sardynii.
Studiował w Rzymie. Tam przyjął lektorat. Mając ok. 60 lat został wybrany na biskupa Vercelli (Piemont). Zainspirowany dziełem Żywot św. Antoniego Wielkiego autorstwa św. Atanazego Aleksandryjskiego, jako pierwszy biskup na Zachodzie wprowadził wspólne życie duchowieństwa na wzór życia w klasztorach mnichów. Ta wspólnota dała Kościołowi kilku świętych biskupów. Gdy podczas synodu mediolańskiego w 355 r. stanął w obronie Atanazego z Aleksandrii, sprzeciwiając się jego potępieniu przez cesarza Konstancjusza II, to skazano go na wygnanie. Trafił do Scytopolis (Palestyna), gdzie założył klasztor z niewielką grupą uczniów. Po 360 r. wygnano go do Kapadocji i Tebaidy (Egipt), gdzie doznał wielu cierpień fizycznych. W 362 r., na skutek dekretu cesarza Juliana Apostaty, mógł wrócić do diecezji. W tym samym roku udał się do Antiochii, aby położyć kres powstałej tam schizmie. W roku następnym powrócił do swojej diecezji. Wraz z Hilarym z Poitiers występował przeciwko arianom, którzy negowali Bóstwo Chrystusa.
Euzebiusz bardzo gorliwie podjął dzieło ewangelizacji na terytorium swojej diecezji, która w znacznej części była pogańska, zwłaszcza na wsi. Benedykt XVI stwierdził, że „żył w mieście jak mnich, otwierając miasto na Boga. Niczego to nie ujmowało jego wzorowemu dynamizmowi pasterskiemu. Wydaje się zresztą, że ustanowił on w Vercelli parafie, aby zapewnić uporządkowaną i stałą posługę kościelną, a także budował sanktuaria maryjne, aby nawracać pogańską ludność wiejską. Ów «rys monastyczny» nadawał dość szczególny charakter stosunkom biskupa z jego miastem. Podobnie jak apostołowie, za których Jezus modlił się podczas Ostatniej Wieczerzy, pasterze oraz wierni Kościoła «są na świecie» (por. J 17, 11), ale nie są «ze świata»”.
Zachowały się po nim dwa listy: Do cesarza Konstancjusza II oraz Do duchowieństwa i wiernych Italii. Przełożył Komentarz do Psalmów Euzebiusza z Cezarei, ale nie zachowało się to dzieło. Przypisywano mu również autorstwo O Trójcy, ale współcześnie jest to odrzucane.
Zmarł 1 sierpnia 371 r. w Vercelli.
Bibliografia:
Benedykt XVI, Święty Euzebiusz z Vercelli.
F. Drączkowski, Patrologia, Pelplin-Lublin 1998.
M. Starowieyski, Euzebiusz z Vercelli, [w:] Encyklopedia katolicka, tom 4, Lublin 1983.
Brunon Koniecko OSB – benedyktyn tyniecki. Do opactwa wstąpił w 2010 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w 2018 r. Jest absolwentem administracji oraz teologii. W opactwie tynieckim był m.in. przeorem, podprzeorem i wychowawcą. Autor książek: Medytować to…, Nie żartujcie sobie z Bóstwa!, Modlitwa Jezusowa. Przewodnik po rekolekcjach Oddychać Imieniem, Droga Filokalii. 50-dniowe ćwiczenie duchowe
Opracowanie graficzne: Mikołaj Jastrzębski OSB
Jeśli chcesz otrzymywać bezpłatne powiadomienia o wszystkich tekstach, które w danym tygodniu pojawiły się na portalu modlitwajezusowa.com.pl, to zapisz się na otrzymywanie wiadomości. Jak będzie działać system powiadomień o nowych wpisach na portalu modlitwajezusowa.com.pl? Raz w tygodniu, w niedzielę o 18:00, otrzymasz wiadomość z listą najnowszych artykułów, które ukazały się na portalu modlitwajezusowa.com.pl.
