Święty Benedykt z Nursji
Gdy miał około 20 lat rodzice posłali go do Rzymu na studia. Szybko je jednak porzucił i udał się do groty w Subiaco, 80 km na północny wschód od Rzymu. W świetle przekazu św. Grzegorza Wielkiego, w Subiaco właśnie dokonało się przejście św. Benedykta od życia samotnego do wspólnotowego.
Święty Jan Gwalbert
Miał pochodzić z zamożnej rodziny właścicielu ziemskich w Toskanii. Podczas kłótni został zamordowany jego starszy brat, Hugon. Pod naciskiem rodziny, Jan postanowił pomścić zbrodnię i zabić mordercę.
Święty Romuald
Mając około 20 lat wstąpił do opactwa św. Apolinarego w Classe, aby, wedle hagiografów, odpokutować zbrodnię popełnioną przez ojca. Porzucił życie wspólne po trzech latach i został uczniem pustelnika Maryna.
Święty Augustyn z Canterbury
Był opatem w klasztorze św. Andrzeja na Monte Celio w Rzymie. W 596 r. papież Grzegorz Wielki wysłał go wraz z czterdziestoma mnichami do Brytanii celem chrystianizacji.
Święty Grzegorz VII
Został mnichem Reguły św. Benedykta w opactwie na Awentynie. Towarzyszył papieżowi Grzegorzowi VI w czasie jego wygnania w Kolonii. Po jego śmierci udał się do jednego z zreformowanych klasztorów kluniackich.
Święty Beda Czcigodny
W wieku 7 lat został oddany przez rodziców na wychowanie do klasztoru mnichów “Reguły” św. Benedykta w Wearmouth. Później został przeniesiony do nowego klasztoru powstałego w Jarrow. W wieku 30 lat przyjął święcenia kapłańskie.
Święty Pachomiusz
Pachomiusz urodził się ok. 292 r. w Sne w Górnym Egipcie. Jego rodzice, dość zamożni i wieśniacy, byli poganami. Prawdopodobnie nauczył się pisać i czytać w języku koptyjskim. Uczył się także języka greckiego. W 312 r. został zmuszony do wstąpienia do wojska.
Święci Hugon, Odon, Majolus, Odylon i błogosławiony Piotr Czcigodny
Są wpisani do kalendarza Konfederacji Benedyktyńskiej. Ich wspomnienie obowiązkowe przypada 11 maja.
Święty Anzelm z Canterbury
Święty Anzelm w ikonografii przedstawiany jest w szatach biskupich, z piórem lub z księgą w dłoni. Jego atrybutem jest także zając, który jest znakiem tułaczego życia w czasie zesłania na wygnanie.
Święty Jan Klimak
Jako szesnastoletni chłopiec wstąpił do klasztoru na Synaju, który miał być zbudowany na „świętym miejscu”, gdzie według tradycji Mojżesz rozmawiał z Bogiem w krzewie gorejącym.
