Umysł ujawnia się w duszy, natura w ciele. Umysł jest ubóstwieniem duszy, ale rozpuszcza ją natura ciała. I choć w każdym ciele jest natura, nie w każdej duszy jest umysł. Właśnie dlatego nie każda dusza zostanie zbawiona.
— Pseudo-Antoni Wielki, Naszego w gronie świętych Ojca Antoniego Wielkiego pouczenia o zachowaniu ludzi i właściwym sposobie postępowania w stu siedemdziesięciu rozdziałach, [w:] Filokalia, tom 1.
Pseudo-Antoni Wielki stwierdza, że umysł ujawnia się w duszy. Jest to spójne z innym wcześniejszym zdaniem, że umysł jest w duszy. Dlaczego jednak nie w każdej duszy jest umysł? Dlatego, że, jak pisał autor: „jeśli dusza nie wybiera dobra, nie ma umysłu”. Jest on bowiem dany przez Boga, aby wybierał dobro. „Obecność umysłu to pomoc w drodze do Boga”.
Ujawnienie się umysłu w duszy oznacza, że człowiek czyni coś dobrego. Aby zaś czynić dobro, trzeba je rozpoznać i wybrać. To umysł jest za to odpowiedzialny. On poznaje dobro i wybiera je. Dlatego Pseudo-Antoni pisał, że „umysł jest światłem duszy”. To jedna z najbardziej istotnych władz człowieka.
Ciało rozpoznaje to, co materialne i dąży do tego, co materialne. Umysł dąży do tego, co duchowe, niematerialne i niewidzialne. Jeśli natura zwycięża, to zdaniem Pseudo-Antoniego, rozpuszcza duszę. Powoduje zatem, że umysł nie jest w stanie dobrze rozeznać i w konsekwencji wybrać dobro. Tylko zaś podążanie za dobrem może skierować nas w stronę zbawienia. Dlatego autor pisze, że nie każda dusza zostanie zbawiona, ponieważ nie każda idzie w stronę dobra.
W dojściu do zbawienia może pomóc praktyka modlitwy Jezusowej. Jej słowa zawierają streszczenie podstawowego przekazu ewangelicznego, czyli prawdę o zbawieniu. To Jezus, który jest wzywamy w tej modlitwie, którego Imię jest wypowiadane, jest jedynym Zbawicielem człowieka. Nazywamy Go Panem, wyznajemy Jego Bóstwo i prosimy Go o zmiłowanie. Tylko On może człowieka uwolnić od grzechu. Tylko On może nas przebóstwić. Tylko On może oczyścić i oświecić nasz umysł, aby mógł dobrze rozeznawać, rozpoznawać dobro i je wybierać. Ostatecznym Dobrem jest sam Bóg.
Brunon Koniecko OSB – benedyktyn tyniecki. Do opactwa wstąpił w 2010 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w 2018 r. Jest absolwentem administracji oraz teologii. W opactwie tynieckim był m.in. przeorem, podprzeorem i wychowawcą. Autor książek: Medytować to…, Nie żartujcie sobie z Bóstwa!, Modlitwa Jezusowa. Przewodnik po rekolekcjach Oddychać Imieniem, Droga Filokalii. 50-dniowe ćwiczenie duchowe
Jeśli chcesz otrzymywać bezpłatne powiadomienia o wszystkich tekstach, które w danym tygodniu pojawiły się na portalu modlitwajezusowa.com.pl, to zapisz się na otrzymywanie wiadomości. Jak będzie działać system powiadomień o nowych wpisach na portalu modlitwajezusowa.com.pl? Raz w tygodniu, w niedzielę o 18:00, otrzymasz wiadomość z listą najnowszych artykułów, które ukazały się na portalu modlitwajezusowa.com.pl.
