Nocne czuwanie
Czuwanie zatem przygotowuje nas na ważne wydarzenie. Nie pozwala spocząć na laurach, ale uczy bycia gotowym. To postawa życiowa, którą charakteryzuje się chrześcijanin. Dlatego, mając na uwadze powyższe przykłady z Ewangelii, ojcowie filokaliczni i monastyczni zalecają nocne czuwanie.
“Filokalia” to umiłowanie piękna
Piękne życie można osiągnąć tylko wtedy, gdy zatroszczymy się o każdy aspekt ludzkiej natury. Gdy nie będziemy skupiali się tylko na jakiejś części nas, ale na całym życiu.
Czuwanie podczas modlitwy
Aspekt czuwania jest bardzo istotny podczas modlitwy chrześcijańskiej. Nie da się jej praktykować bez postawy czujności. Bez skupienia trudno trwać na modlitwie. Ono podtrzymuje naszą uwagę, umożliwia trwanie. Czujność pozwala nam być obecnym w spotkaniu.
“Widzę gałązkę drzewa czuwającego”
W Piśmie Świętym znajdujemy sporo obrazów, które mogą nam pomóc w praktykowaniu czuwania. Każdy z nich jest pewną wskazówką. Każdy z nich mówi coś także o Bogu.
Droga „Filokalii”. Straż serca
Dla Ojców filokalicznych istotna jest straż serca. Co to jest? To chronienie go przed złymi myślami i demonami. Potrzebne jest oczyszczenie serca, a następnie strzeżenie go, aby znowu nie stało się brudne.
Modlitwa Imieniem Jezus
To przytomne bycie w Obecności Bożej jest kluczowe. Dobrze jest często kierować myśl ku Bogu i uświadamiać sobie, że jest niemożliwe, aby nie być w Jego Obecności. Czy jesteśmy skupieni, czy nie, czy pamiętamy o tym, czy zapominamy, to Bóg i tak jest przy nas stale obecny…
Bądź czujny jak odźwierny
Teodor z Edessy wskazuje, że „nakazano nam zawsze czuwać podczas psalmodii, modlitw i lektur, w szczególności jednak podczas świąt”. Niech zatem Adwent będzie dla nas okazją do głębszego uświadomienia sobie znaczenia czuwania w życiu chrześcijańskim.
Serce w „Filokalii”
Gdy w Biblii jest mowa o modlitwie, to najczęściej związane jest to z sercem – z niego wypływa modlitwa, ono się modli. Serce rozumie, dostarcza mądrości, myśli, jest zdolne odróżniać dobro od zła.
Droga „Filokalii”. Wyciszenie
Wyciszenie to jedna z wielu praktyk służących rozwojowi życia duchowego. Związane jest z nurtem w duchowości zwanym hezychazmem. Ojcowie filokaliczni bardzo dużą wagę przywiązują do wyciszenia w życiu duchowym.
Droga „Filokalii”. Inspiracje do życia duchowego
Celem modlitwy Jezusowej jest Jezus Chrystus. To On jest celem życia duchowego i ludzkiej egzystencji. On jest sensem każdego istnienia i całego Wszechświata… To On właśnie ma zwyciężać w naszym życiu. To On ma być punktem odniesienia. To On ma być centrum wszystkich naszych działań i spraw.
