Modlitwa Jezusowa to poznawanie Boga zawsze dobrego
Modlitwa Jezusowa to poznawanie Boga zawsze dobrego. On nigdy nie uczynił i nie uczyni czegoś złego. Dał człowiekowi wielki dar – wolność. Poprzez niego możemy wybierać między dobrem a złem, czyli między Bogiem, a Jego brakiem.
Modlitwa Jezusowa opiera się na właściwej antropologii
Modlitwa Jezusowa to praktyka, uwzględniająca całego człowieka. Nie pomija żadnego obszaru jego życia. Wyrasta z właściwej antropologii. Przede wszystkim zaś prowadzi do ukierunkowania życia ku Bogu.
Święty Roman Jurajski
W czasach młodości wstąpił do klasztoru w Lyonie. Jego ojcem duchowym był opat Sabin z Ainay. W latach 430-435 prowadził życie eremickie w Jurze (Francja).
Święty Polikarp ze Smyrny
Urodził się około 70 r. prawdopodobnie w okolicach Smyrny w rodzinie chrześcijańskiej. Euzebiusz z Cezarei stwierdził, że był uczniem Apostołów i to oni ustanowili go biskupem Smyrny.
Święty Piotr Damiani
W dzieciństwie stracił oboje rodziców. Siostra starała się zastąpić mu mamę, a starszy brat Damian ojca. Stąd nazwano go później Piotrem od Damiana, czyli Piotrem Damiani.
Modlitwa Jezusowa pozwala nam coraz bardziej poznawać Bożą dobroć
Modlitwa Jezusowa to praktyka, w której mamy coraz bardziej poznawać Bożą dobroć. Ona objawia się nie tylko w akcie stworzenia, ale przede wszystkim w łasce przebaczenia.
Wielki Post czas zacząć!
Jakie podjąć akty pokutne czy uczynki pobożności i miłości, aby oczyścić swoje serce? W tym mogą nam pomóc elementy z formacji związanej z duchowością modlitwy Jezusowej i “Filokalii”…
Modlitwa Jezusowa to cześć oddawana Bogu
Modlitwa Jezusowa to odwrócenie się od wszystkiego, co może stać się naszym bożkiem, czemu możemy oddawać cześć. Modlitwa Jezusowa uczy nas oczyszczania serca z różnych przywiązań. Powoduje, że coraz bardziej smakujemy pobożność, praktyki duchowe i samą modlitwę.
Praktykując modlitwę Jezusowej możemy współpracować w Bożym działaniu
Podejmowanie modlitwy Jezusowej to nie tylko pragnienie bycia z Bogiem, to także podjęcie odpowiedzialności za życie swoje i innych ludzi.
Święty Izaak z Niniwy (Syryjczyk)
Miał ze swoim bratem wstąpić do klasztoru św. Mateusza. Tam zachęcano go do zostania przełożonym, ale Izaak wycofał się na pustynię. Później był biskupem Niniwy.
